Vragen over gezondheidsrisico’s veehouderij

Mede naar aanleiding van de huidige actualiteit in de media over de risico’s van de intensieve veehouderij voor de gezondheid heb ik als raadslid gevraagd waarom de gemeente Oude IJsselstreek bij besluiten betreffende uitbreidingsplannen en nieuwvestiging van intensieve veehouderijbedrijven geen uitvoering geeft aan de Wet Publieke Gezondheid Artikel 16.

In de Wet Publieke Gezondheid art. 16 staat namelijk het volgende: Voordat besluiten worden genomen die belangrijke gevolgen kunnen hebben voor de publieke gezondheidszorg vraagt het college van burgemeester en wethouders advies aan de gemeentelijke gezondheidsdienst

De gemeente ziet hierin echter geen wettelijke noodzaak om bij besluiten omtrent intensieve veehouderijbedrijven vooraf de GGD te raadplegen. In de gemeente Oude IJsselstreek zijn nu bijvoorbeeld twee directe bouwplannen ten behoeve van de intensieve veehouderij die gewoon door mogen gaan zonder dat er goed onderzoek gedaan wordt naar de gezondheidsrisico’s voor de mensen die in de directe nabijheid van deze bedrijven wonen.

Er wordt op dit moment door de gemeente alleen maar gekeken naar geluid, geur, stof, bodem en ammoniak terwijl we allemaal nota bene in alle kranten hebben kunnen lezen dat de intensieve veehouderij veel meer risico’s met zich meebrengt. De MRSA-bacterie, Q-koorts en de Varkensgriep zijn enkele actuele voorbeelden. Ook de GGD onderschrijft dit en minister Klink is niet voor niets dit jaar een onderzoek gestart naar de risico’s van de intensieve veehouderij voor omwonenden.

In de raadsvergadering van 29 oktober 2009 heb ik een motie ingediend om de gezondheidsrisico’s nu al beter mee te nemen bij besluiten aangaande de intensieve veehouderij. We moeten niet wachten tot minister Klink klaar is met zijn onderzoek maar nu direct actie ondernemen. Op dit moment gaan er grote stallen gebouwd worden op volstrekt ongeschikte plekken. Zelfs in de landbouwontwikkelingsgebieden is dit een probleem omdat men destijds geen rekening heeft gehouden met de gigantische schaalvergroting van de intensieve veehouderij en de risico’s die dit met zich mee brengt.
De andere partijen (CDA, VVD, Lokaal Belang) in onze gemeente ondersteunden de motie helaas niet en ook in de Gemeente Montferland werd de motie verworpen. Men vindt het belangrijker dat de ondernemers nu zonder problemen snel door kunnen.

Ook de landelijke overheid werkt niet mee om de omwonenden van bestaande en nieuwe intensieve veehouderijlocaties te beschermen. In 2010 vervalt zelfs de vergunningplicht voor onder andere varkenshouderijen die willen uitbreiden. In plaats van een vergunning kan men volstaan met het doen van een melding. Hiertegen is geen bezwaar en beroep mogelijk. Alleen de zeer grote bedrijven blijven vergunningplichtig. Om een voorbeeld te geven: Een varkensbedrijf met een kleine 4000 varkens die in onze gemeente direct naast een natuurgebied ligt en waarvan de omwonenden al jaren overlast ondervinden mag in 2010 met een simpele melding uitbreiden. Deze wijziging is in gang gezet om het ambtelijk apparaat en de rechterlijke instanties te ontlasten. Alsof de omwonenden en ongeruste burgers voor hun plezier naar de rechter stappen!

We blijven als politiek maar ook als maatschappij onze kop maar in het zand steken. Boeren produceren tenslotte wat de consument vraagt. Zo veel mogelijk vlees tegen een zo laag mogelijke prijs. Maar wat kost ons dit nu echt? Welke prijs gaan we uiteindelijk betalen?
Ik heb inmiddels contact gehad met Lutz Jacobi en Harm Evert Waalkens (beiden voor de PvdA lid van de Tweede Kamer). Zij hebben aangegeven actief aan de slag te gaan met bovenstaand probleem.

Ik draag de agrarische sector een heel warm hart toe, wat betreft de intensieve veehouderij zijn er echter wel grenzen.

Over Anna-Lena

Statenlid PvdA provincie Gelderland
Dit bericht is geplaatst in Landbouw & natuur. Bookmark de permalink.