Over Rachid en Julia

FullSizeRender-8

Laatst ben ik samen met mijn dochter naar de voorstelling ‘Rachid en Julia’ geweest. Dit Shakespeare-achtige verhaal gaat over de Achterhoekse familie Van Deudekom die in een lastige situatie terechtkomt wanneer hun dochter Julia verliefd wordt op de Syrische buurjongen Rachid. Dat roept behoorlijk wat weerstand op bij onder andere haar moeder en de ex van Julia. Zij worstelen namelijk nogal met wat vooroordelen ten opzichte van vluchtelingen. Uiteindelijk loopt het zo hoog op dat Rachid en Julia er samen vandoor gaan en daarbij helaas een ongeluk krijgen. De rollen van deze voorstelling worden vertolkt door 23 jongeren (waaronder drie Syrische spelers) uit de regio. De voorstelling bracht de problemen die op dit moment op veel plekken in Nederland spelen rond vluchtelingen en hun buren op een bijzondere wijze dichtbij. Theatergroep Gekkoo gaat nu met dit project langs scholen om het gesprek in de klas over verschillende culturen op een creatieve manier op gang te brengen. http://www.gekkoo.nl/tournee/

Afgelopen woensdag was er in cultureel centrum de Gruitpoort te Doetinchem een ander soort bijeenkomst. http://www.gruitpoort.nl/events/155/bij-anna-op-de-koffie.html Twee jonge mannen Miran (24) en Baktiar (22) vertelden hier zeer openhartig over hun eigen achtergrond. Miran heeft gevochten tegen IS met de Koerdische strijders van Peshmerga. De broer van Baktiar heeft zich aangesloten bij IS, de familie heeft destijds met behulp van de politie geprobeerd om zijn broer tegen te houden. Helaas zonder succes. Miran en Baktiar vertelden over hun ervaringen in asielzoekerscentra. Vanaf je 18e mag en kan je daar niets meer. Geen studie, geen werk.  Hun verhaal ging over het gevoel om niks meer te hebben en nergens meer bij te horen terwijl je jong bent en zo graag iets wil doen en iets wil betekenen. Over hoe kwetsbaar je dan toch kan zijn voor bijvoorbeeld negatieve krachten en radicale ideeën. Het publiek van deze avond was ook zeer openhartig. Mensen spraken eerlijk hun zorgen uit over wat je nou moet met iemand die aan het front heeft gevochten, over wat je moet als iemand sympathie heeft gehad voor terroristische organisaties. Hoe ga je daar mee om? Je een beetje proberen te verplaatsen in de achtergrond van mensen en met ervaringsdeskundigen in gesprek gaan om te zoeken naar oplossingen is al een belangrijke stap. Maar ook direct en flink ingrijpen op het moment dat je merkt dat iemand af gaat glijden. Na deze bijeenkomst hoorde ik van Baktiar dat ook dit initiatief een vervolg gaat krijgen op scholen. Hij had destijds graag gezien dat docenten direct opgetreden hadden toen ze zagen dat er filmpjes van IS bekeken werden in de klas. Direct erover praten, actie ondernemen en de ouders inlichten. Hier kan nog veel in worden verbeterd en daar wil hij vanuit zijn ervaringen graag een bijdrage aan leveren.

Veel problemen worden veroorzaakt door frustraties, zorgen, onbegrip en onwetendheid tussen mensen. Goed dat jongeren op school in ieder geval straks mede door bovenstaande initiatieven gaan ervaren dat je dan het beste gewoon open en respectvol met elkaar in gesprek moet gaan. Dat geeft hoop. En daar kunnen veel volwassenen ook van leren. Dan komen Rachid en Julia niet meer zoals in de huidige voorstelling tragisch aan hun eind maar bouwen ze samen een mooie toekomst op.

Over Anna-Lena

Statenlid PvdA provincie Gelderland
Dit bericht is geplaatst in Jongeren, Werk & onderwijs. Bookmark de permalink.